.. and i cry if i want to.

Maar dat wil ik helemaal niet haha, was het eerste wat in me opkwam. Gisteren was ik jarig en werd ik 29 jaar jong! Houd helemaal niet van verjaardag vieren. Die van mezelf dan, die van Britte vind ik wel leuk. Maar heb een hele gezellige dag gehad!! Kaartjes, smsjes, berichtjes, krabbels, mailtjes. Ben echt absoluut niet vergeten! Ontzettend leuk en lief!
Heb vrnl geld gekregen omdat ik graag een digitale camcorder wil kopen, zodat ik eindelijk ook eens fatsoenlijk kan filmen ipv met mijn telefoon.
Mijn allerliefste dochter had vorige maand al een paar dingetjes gekocht. We liepen hier door de straat. Zij ging het Kruidvat binnen gewapend met haar portemonnee en ik moest buiten blijven wachten. Thuis heeft ze het direct verpakt en daarna verstopt. Drie weken heeft het daar gelegen en gisteren mocht ik het dan eindelijk uitpakken! Ze had shampoo en douchespul gekocht en een pen van een koala (ik spaarde vroeger alles van koala's). Zo verschrikkelijk lief!!
Ook had ze een verjaardags/valentijnskaart gemaakt en daar haar laatste overgebleven zakgeld op geplakt omdat ze ook mee wilde doen voor de camcorder. Hoe lief is dat?! Wat een scheet hxe8?!!
Het geld krijgt ze uiteraard terug, maar dat moet wel een beetje op een sneaky manier, zou haar anders in haar eer aantasten. Ook 2 leuke lentepotjes gekregen, dus binnen is het nog fleuriger (nu buiten nog)!

Britte ging uiteraard gewoon paardrijden en de visite ging gewoon mee naar de manege! Supporters genoeg dus! Om het feest helemaal compleet te maken, was 'haar' pony, Tosca, na 4 weken eindelijk weer beter bevonden en mocht weer bereden worden! Wat was ze blij en wat zat ze te stralen op die pony! Tosca had er zelf ook heel veel zin in, ze gooide er vaak een sprongetje/hoofdgooi tegenaan en ging kneiterhard! In plaats van dat B haar moest aansporen, was ze continu bezig haar in te houden. Het is dat het van de instructrice moest omdat de andere pony's het niet bij konden houden, anders had B er hard vandoor gegaan, haha. Die vindt dat zo heerlijk om te racen. Zie haar over een jaar of tien wel hard over het strand galopperen ofzo.
Heb nog geen goede foto van Tosca en Britte. Had tijdje geleden geprobeerd te maken, maar was hartstikke overbelicht. Deze foto's had mijn pa begin december genomen. Jammer genoeg echt beroerde kwaliteit, maar wil het toch even neerzetten.

Eerder had ik het al over een vakantie boeken en dat ik maar niets gevonden kreeg. Van de week bleef ik maar twijfelen en twijfelen en zoeken en vergelijken etc. Op een gegeven moment, het was een uur of 2 's nachts, wilde ik eindelijk de knoop doorhakken en gaan boeken, liep de website vast!
Was me gelijk duidelijk, oke die hoef ik dus niet te boeken, haha. Misschien een beetje bijgeloof, maar ga niet de goden verzoeken.
Daarbij was (ben nog steeds) ik helemaal niet zo zeker of ik het wel aandurf zo ver van huis alleen samen met zijn tweexebn. Niet zomaar naar huis kunnen, vreemde taal, vreemd land (ook al ben ik er al eens geweest), poeh stel dat er wat gebeurd. Maar uiteindelijk, jaja, heb ik me gisteren zo ver gekregen om toch gewoon de knoop door te hakken en te boeken! 20 augustus 19.25u vliegen wij voor 12 dagen naar Kusadasi (Turkije) om hopelijk 31 aug. weer gezond en wel terug te keren op NL'se bodem. Heel heel heel erg spannend!

Verder heb ik eigenlijk weinig nieuws. Met mijn opleiding gaat het nog steeds hartstikke goed! Aanstaande dinsdag heb ik een voortgangsgesprek, dus ben erg benieuwd wat ze te vertellen hebben! We zijn nu aan het tweede semester begonnen en dus hebben we gewoon al de helft van dit schooljaar erop zitten! Het gaat zo razendsnel. Mijn laagste cijfer tot nu toe is een 8 en mijn hoogste een 10. Niet te hard zeggen natuurlijk haha. Komen weer genoeg toetsen aan. Hier nog een klein oefeningetje die ik laatst gemaakt heb.

Morgen is eerst Britte aan de beurt met een gesprek. Om 16.40u heb ik 10-minutengesprek en mag ik haar rapport inzien. Het wordt het eerste rapport van dit jaar, dus ben heel erg benieuwd! Als ik vraag hoe het op school gaat is altijd standaard het antwoord "goed". Zolang ze maar zo snel mogelijk van me af is, haha. Dus ben erg benieuwd of ik dat "goed" ook bevestigd ga krijgen bij haar meester.

Er wordt hier in de buurt een hele nieuwe wijk aangelegd. Het is een heel groot project en ze zijn er al jaren aan bezig. Woon hier nu 8 jaar en ik heb al die tijd tussen de bouw in geleefd (zeer vervelend af en toe). Het zal ook nog heel wat jaren duren voor het hier ook daadwerkelijk helemaal af is. Maar om een lang verhaal kort te maken, heb namelijk helemaal geen bedoeling of zin om het daar over te hebben, de Albert Heijn (waar mijn jongste broertje werkt) die hier zat/zit is verhuisd naar het nieuwe winkelcentrum. Lastig uit te leggen, maar puntje bij paaltje komt het erop neer dat ze nu aan de andere kant van de weg zitten. Waar vele AH's al modern waren, was die van ons dat nog niet. Nu dus wel en hierdoor is mijn dochter verslaafd geworden aan boodschappen doen bij de AH met zo'n zelfscan apparaat. In de winkel hangt zo'n bord waarop mensen dingen kunnen aanbieden ed en voor reacties. Vanavond toen we weer in de AH waren (derde keer vanaf donderdag en we dus ook voor de derde keer een appel/abrikozentaart kregen), schreef Britte ook iets op het bord. Ik zat helemaal niet op t eletten tot Britte naar me toe kwam en zei dat ze zag dat een mevrouw een foto van haar kaartje maakte. Beetje vreemd, maar ging natuurlijk zelf ook even kijken. Uiteraard moest ik dan ook even een foto van maken. Die malle dochter van mij had het volgende geschreven:

Vertaling: "ik vind het een hele leuke winkel, ik wil hier later werken als ik groot ben. xxx B

Zo dat was een heel verhaal, dat uiteindelijk nergens over gaat, maar toch leuk om te herinneren!
Nog 5 dagen school, dan hebben we weer lekker een weekje vakantie! Zalig!
Nu eerst maar eens brood smeren voor morgen en dan lekker naar bed.
Weltrusten!

Zo er zitten weer 2 weken op na het laatste stukje en eigenlijk is er nog steeds weinig te melden. Het gaat eigenlijk gewoon heel erg goed hier.

B'tje gaat lekker op school, thuis is ze gezellig en geniet elke week van het ponyrijden. Op school hebben ze elke week 'nieuwsbegrip'. Ze heeft echt een olifanten geheugen en onthoudt bijna alles letterlijk wat ze leest of hoort. Zo vroeg ze bijvoorbeeld laatst wat ik nou van "het hele gebeuren" in Egypte en Tunesixeb vind. Want ja Ben Ali was al uit Tunesixeb gevlucht, maar Mubarak zat nog in Egypte.
Als ze me dan met zo'n serieus gezicht aankijkt, moet ik van binnen vreselijk lachen. Het is zo aandoenlijk en zxf3 leuk om zulk soort gesprekjes met mijn dochter te voeren!!
14 februari heb ik 10 min gesprek op school en mag dan haar rapport in zien. Kom bijna nooit meer op school, en zelf zegt ze altijd dat het goed gaat, dus ik ben heel benieuwd!

Zelf heb ik 31 januari beoordelings/functioneringsgesprek gehad bij het Marinebedrijf en gelukkig ook niets dan lof gekregen. Heb een mooi evaluatieformulier hier liggen!
Het liefst wilde ze me op die divisie houden en ik heb het ook erg naar mijn zin gehad, maar wil ook graag andere plekken zien. Nu komt er waarschijnlijk een plek vrij bij OR (ontwerp en realisatie, als ik het goed zeg). Dat is voornamelijk werken met printplaten/componenten. Het is wel electronica ipv elektrotechniek, maar lijkt me erg interessant!

Er is nog helemaal niets zeker, maar de volgende stage periode start 14 maart, dus zal het vast voor die tijd wel weten
15 februari heb ik op school ook nog een gesprek over de voortgang en vgs mij krijg ik zelfs nog een rapport voor de vakantie, maar dat weet ik niet helemaal zeker. We zullen het zien.

 ?

Behalve dat ik laatst een leuke som geld heb mogen ontvangen van iets dat ik met terugwerkende kracht vanaf mei 2008 kreeg (en ik het meeste al heerlijk heb uitgegeven aan oa kleding, tv, kleine meubeltjes en een nieuwe laptop), moet ik ook nog even heerlijk "opscheppen" over mijn jaarafrekening van gas en elektra. Ik krijg het overheerlijke bedrag terug van x80813,14, heb meteen besloten dat dit bij het vakantiegeld gelegd gaat worden, dus we gaan heerlijk met zijn tweetjes op vakantie in de zomer. Het zal de eerste keer worden naar het buitenland met zijn tweexebn en zelfs nu ik nog niet heb geboekt (nog niet eens een vakantie heb gevonden) schijt ik al zeven kleuren stront. Maar dat is weer een ander verhaal!

Even afkloppen dus, maar eigenlijk loopt hier alles echt lekker. B'tje gaat op het moment heerlijk en zelf zit ik ook gewoon lekker in mijn vel! Heb er echt weer plezier in!

Vandaag ook weer de draad opgepakt om naar Ra Medical te gaan. Mijn pa was zo aardig om mijn billen daarheen te rijden (zodat we daarna ook nog even een kast bij Ikea konden halen).
Juni 2010 ben ik er voor het laatst geweest en het heeft uiteindelijk nog niet het gewenste effect gehad. Werd ook gezegd "had nou maar eerder gekomen". Ze zijn zo lief daar!! Wegen zal ik maar niet zeggen wat hij aanwees. Was in ieder geval ten opzichte van de vorige keer behoorlijk aangekomen.
Wel werd mijn taille weer gemeten. Laatste keer was bij de intake vorig jaar januari en ondanks alles is mijn taille in een jaar tijd wel 12cm minder geworden!
Het bijspuiten is eigenlijk hetzelfde verhaal als de vorige keer. Hij heeft enorm zijn best gedaan. Dan moest ik weer staan, dan weer liggen. Hij verontschuldigde zich continu over het feit dat er weer opnieuw geprikt moest worden. Wat ik helemaal niet erg vond. Alleen op den duur begon het me echt pijn te doen, hij was zo aan het wroeten. Het advies van koelen op de prikplek en paracetamol werd al meegegeven en heb ik ook vanavond maar uitgevoerd, het voelt niet prettig. Hij zei al dat het een fikse bloeduitstorting zou worden omdat mijn bloed zo dun is (is dat zo??). Vanmiddag thuis wilde ik de pleisters eraf gaan halen, was het bloed gewoon tot op mijn shirt, dwars door de pleister en mijn hemd heen gelekt (bizar, van zo'n ienimini gaatje). Maar goed, weer even terug naar het consult. Hij legde later uit dat mijn poortje op zijn kant ligt. Met de zijkant boven. Hij heeft het mij zo mooi laten zien dmv het bandje dat op het bureau lag, maar puntje bij paaltje is in ieder geval dat het niet aan te prikken is. Afgesproken is dat ik over 6 weken een verlengde afspraak maak (moet morgen bellen). Dan wil hij nogmaals beoordelen hoe het poortje ligt. Ligt hij niet met de normale kant boven, maken zij voor mij een afspraak in Purmerend. Daar zal met een dagbehandeling het litteken weer geopend worden, poortje gedraaid en vastgenaaid worden. Maar goed zover zijn we nog niet. Eerst maar weer de afspraak over 6 weken afwachten.

Zo alsnog mijn avond heerlijk gevuld met het schrijven van deze log! Mijn televisie doet het niet! Nou ja hij doet het wel, maar ben net overgestapt op interactieve televisie. Vandaag kon ik mijn 'kastje' bij het postkantoor ophalen en dus direct aangesloten. Staat in de brief dat je de ochtend erna pas tv hebt. Had gehoopt dat dat niet het geval zou zijn hier, maar hij staat nu al enkele uren op "loading" en gebeurd verder niets. Nu dus maar gauw gaan slapen, dan kunnen we er hopelijk morgenavond van genieten! Voor nu weltrusten! 

Op de kop af alweer 2 dagen bezig met MF. Lijkt wel of het zwaarder is dan de 2 eerdere keren, maar zojuist op de weegschaal (wii) gestaan en in 2 dagen al -2,3kg; JOEHOE voel me gelijk minder hongerig!! Ga zo meteen een afspraak maken bij RM, wil het nu echt weer oppakken!
Ik heb de foto uit het magazine van de fotograaf toe gestuurd gekregen. Dus voila hier is hij!
Nu moet ik gauw naar school!

Het plan was om minsten eenmaal per week een berichtje te posten. Zelfs dat lukt me al niet, maar hier dan toch weer een teken van leven.
Er is dan ook niet heel veel te vertellen….

Vorige week vrijdag bracht ik 's ochtends Britte naar school, was ontzettend rustig daar. Waren er van de 22 al 9 ziek! Toen ik 's middags uit school kwam was ze druk met haar oudste oom aan het "kinecten" en begon al wat over hoofdpijn te klagen.
Met weggaan vanaf oma was ze al wat knorrig en op de fiets al helemaal. Ik vroeg wat er was, begint ze ineens te snikken dat ze zich helemaal niet lekker voelt.
Thuis is ze op de bank gaan liggen en de eerste dagen heeft ze niets anders gedaan dan liggen en slapen. Jeetje wat had ze het ineens te pakken.
Maandag ben ik lekker bij haar thuis kunnen blijven en heb daarbij lekker in haar kamer kunnen klussen. Dinsdag moest ik er toch echt weer aan geloven.
Dat was echt waardeloos. Op de fiets met mijn meid, die hoge koorts had, achterop in haar pyjama. Had er wel een extra legging onder gedaan, maar tsjoh wat druist dxe0t tegen je gevoel in.
Als je ziek bent hoor je thuis te zijn en hoor ik als moeder zijnde ervoor te zorgen dat ze zich zo prettig mogelijk voelt, ipv haar op de fiets te vervoeren en haar ergens anders onder te brengen. Gelukkig kon ze lekker naar oma toe, is toch op thuis na de beste plaats.

Woensdag was weer hetzelfde verhaal en donderdagochtend heb ik weer lekker bij haar kunnen blijven. Gelukkig was dat de dag dat ze eindelijk weer wat praatjes begon te krijgen! Altijd een goed teken!
Ten tijde dat zij weer even lekker ging spelen, maakte de katten gretig gebruik van haar plekje op de bank….

's Middags heb ik haar weer naar oma gebracht (waar opa later ook thuis kwam van zee) en ook vrijdag is ze bij opa en oma geweest. Gelukkig voelde ze zich toen alweer bijna de oude.
Afgelopen week was het de week van de CITO afname op school. Van te voren was duidelijk gemaakt dat ze goed uitgerust met een goed ontbijt achter de kiezen op school moesten komen en vooral aanwezig moesten zijn. B ging er helemaal van stressen dat ze alles miste, maar so be it. Dat haalt ze wel weer een keer in.
Zaterdag was ze eindelijk helemaal koortsvrij en al twijfelde ik nog even, ze mocht toch weer naar paard(pony)rijles. Op de manege aangekomen heb ik voor het eerst uit B haar mond gehoord dat ze niet wilde. Vorige week had de instructrice gezegd dat ze er niet zou zijn deze week en dus mocht iedereen kiezen op welke pony ze wilden rijden deze zaterdag. Normaal maakt ze zelf altijd een lijstje.
Britte rijdt steeds voorop en dat is altijd dezelfde pony. Ze had Britte dan gelukkig toch ingedeeld op die pony, ondanks dat ze er niet was. Echter had ze (de pony) kramp en mocht daardoor niet bereden worden. De andere pony's waren natuurlijk al gekozen, dus moest ze op de oudste van stal; pony van ruim 27 jaar (een bruinschimmel dus ook nog eens lelijk -Britte zal woest worden als ze weet dat ik dat zeg, haha.. volgens haar bestaan er geen lelijke paarden/pony's). Dat hoeft natuurlijk nog niet zo'n probleem te zijn, maar ze is nukkig, happerig en vooral bokkerig! Dat was even zo'n anticlimax voor B, dat ze eruit gooide dat ze niet wilde. Ik zei prima dan gaan we weer naar huis. Maar dat was nou ook weer even niet de bedoeling. Vooral in het begin was dat beest enorm dwars (en ik maar bang zijn dat ze zo erg zou gaan bokken dat B eraf zou vliegen), maar uiteindelijk kreeg B haar behoorlijk aan de praat. Ze heeft keihard moeten werken, maar het is haar aardig gelukt.
Met hoogrode konen kwam ze de les uit. Beest afgezadeld en weer naar huis gefietst.
Na een week ziek zijn en dan weer zoveel inspanning was het logisch dat ze hartstikke moe was. Het was alleen jammergenoeg voor haar nog niet afgelopen. Kwart voor zeven waren we thuis. Gauw wat gegeten, tas ingepakt en kwart voor 8 werden we opgehaald. Ik ging een avondje uit met mijn moeder naar de soul & disco brothers in de schouwburg en B dus een nachtje uit logeren bij opa en oma. Alsof ze ze al niet voldoende heeft gezien de afgelopen week.
Vanmorgen belde ze me op (ja ik ben een ontaarde moeder, mijn dochter heeft haar eigen mobiel) en hoorde al aan haar stem dat ze het zat was. Daarna gelijk een sms'je met "love you", wist dus dat ze gewoon lekker naar huis wilde. Het was eigenlijk ook even allemaal teveel dit weekend.
Ze was dwarsaf en heeft thuis lekker op de bank gehangen.
En nu morgen weer in het gewone "regime".

Until next time.

ps. ik ga er vanaf morgen weer even 6 dagen MF tegenaan gooien en ik hoop het interview en de foto van het UWV magazine waar ik in sta nog even duidelijk op de foto te krijgen dan zal ik hem hier ook plaatsen.

… voor we weer vakantie hebben! En ben er nu alweer aan toe, haha…

De laatste dagen van de kerstvakantie hebben we behalve rustig aan doen, nog gebowld, geshopt, de bioscoop bezocht en vooral heel veel gemonopolied (of hoe je dat ook mag schrijven).
Tot vervelens toe werd ik ingemaakt door mijn dochter! Geen enkele maal heb ik mogen winnen, ging constant finaal failliet!

Vorige week woensdag moesten Britte haar ogen weer getest worden. Haar linkeroog was met +0.25 'verslechterd' (van +2.25 naar +2.50), maar dit is zo'n kleine aanpassing dat haar bril er niet voor aangepast hoeft te worden. Dat was wel weer fijn nieuws. Scheelt een hele hoop centen!
Nu hoeft ze pas weer over een jaar terug te komen. Hij verwacht dat dan haar plussterkte af zal gaan nemen en haar min meer zal worden. Maar dat zien we tegen die tijd wel weer!

Zaterdag  zijn we ook nog naar de Ikea geweest. Het was jammergenoeg ook nog eens Plundra, dus het was echt ontzettend druk. Heb zelfs nog ruzie gemaakt met een vrouw.
We kwamen de Ikea uit en er waren zulke onsociale mensen, die hun auto parkeerden op de 'laadplekken'. Daarbij was het dan ook nog eens stervensdruk. Eindelijk kwam er een plekje vrij en ging ik erop staan wachten tot (o)pa met de auto zou komen zodat we in konden laden.
Kwam er een vrouw aanrijden die me gewoon voor de voeten rijdt terwijl ik al had aangegeven dat 'mijn auto' eraan kwam. Kon nog net optijd wegspringen. Wilde ze ook even leuk daar gaan parkeren, wat dus niet eens mag. Heb haar portier opengetrokken en ben tegen haar tekeer gegaan.
Ondertussen parkeerden mensen ook gewoon op de 'inrit' van de parkeerplaats die achter de laadruimte was. Mijn vader zat daardoor weer vast omdat hij niet verder kon rijden.
Kreeg ik eindelijk die vrouw van mijn laadplek af en was de weg vrij voor mijn pa, rijdt hij door!! Om maar ergens achteraf in te laden. Tsjonge al mijn gedoe voor niks!
Het was een oncomfortabele reis weer naar huis, de hele auto was afgeladen! Het is een kleine auto (baby Mercedes), maar alles pastte! Een stuk achterbank naar beneden, doos tussen de voorstoelen door gestoken, een andere er weer bovenop. Zodoende zat ik met een doos op mijn schouder en heel Britte kon ik niet eens meer zien. Gelukkig zijn we veilig thuis gekomen!

Zaterdagmiddag en avond heb ik alles op 1 tafeltje na in elkaar gezet. Zondag ben ik wat dingetjes gaan demonteren in Britte haar kamer, en alles aan de kant op 1 hoop gegooid/gezet. Zo kon ik in ieder geval alvast 1 kast, die middenin de woonkamer stond, op zijn plaats zetten. Verder is het echt nog een puinhoop! Op die (nog on-ingeruimde) kast na staat nog helemaal niets op zijn plaats.
We moesten zondag ook nog naar de verjaardag van mijn broertje, die zijn 18e verjaardag vierde (is donderdag echt jarig). Per ongeluk was het erg laat geworden. We waren namelijk met zijn alleen foto's van vroeger aan het bekijken. Echt hilarisch soms!
Thuis gekomen was het hop Britte naar bed, brood smeren, tassen pakken en zelf ook naar bed.
Maandag 'moesten' we dus weer.
Britte zat dat voornamelijk erg dwars. Het is namelijk een ongeorganiseerde toestand op de BSO.
B'tje had 2 lievelingsjuffen op de opvang. De eerste werd zo 2 weken voor de vakantie 'ziek' en kwam niet meer. Eerst kregen we te horen dat ze overspannen was, maar vandaag toen ze ineens bleek in te vallen op een kdv, werd duidelijk dat ze door een kind behoorlijk heftig is aangevallen en niet meer op deze groep wil.
Britte zit dan ook in een groep met veel kinderen. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar er zitten een paar laten we het zo zeggen "hele heftige" kinderen tussen.
Gelukkig was haar andere lievelingsjuf er nog. Zij was er ook 's ochtends xe8n 's middags en dus perfect elke dag zo'n vertrouwd gezicht op de opvang.
Nu kregen we een dag voor de vakantie te horen dat ze er zo maar ineens zonder pardon uit wordt gezet. Zij zelf wil niet weg en de kinderen zijn dol op haar, maar toch MOET ze weg (contractissue).
Bovendien wil de Kinderopvang een man op de groep hebben en daar heb je als ouder en vooral kind zijnde je dan maar naar te schikken.
Afgelopen 2 dagen was het dan ook een puinzooi met allemaal invallers. Heerlijk voor een groep die juist structuur nodig heeft.
Vanmiddag was het afscheidsfeestje van de juf. Britte had 2 kleine plantjes voor haar uitgekozen. Een 'vergeet-me-nietje' om niet te vergeten en een 'klavertje vier' voor veel geluk.
Nu is er een nieuwe juf voor 4 ochtenden en de laatste ochtend en de middagen is er nu dus inderdaad een man. Heel misschien komt de 'overspannen' juf ook nog terug, maar daar komt nog een gesprek over.
Vanmiddag op het feestje was ook de locatiemanager aanwezig. Ze stelde de nieuwe leiders voor aan mij en een collega. Ik vroeg dus of zij voor vast kwamen. Zegt ze: "Ja dit zijn onze tijdelijke vaste krachten". Tsjonge jonge hoe bedoel je tijdelijk? Zeker als die kinderen net weer gewend zijn, dat ze dan weer weg gaan????
Kortom het is een puinhoop op de BSO en ik vind het zo vreselijk naar dat ik B daar naartoe moet laten gaan op het moment. Dit zijn dingen die zij helemaal niet goed kan hebben; kan erg slecht tegen veranderingen. Hoop dat gauw de rust daar weer een beetje terugkeert!

Vandaag was Britte haar beste vriendinnetje jarig. Tussendemiddag mocht ze daar eten ipv te overblijven. Vorige week had ze in de stad van haar eigen zakgeld een cadeautje voor haar gekocht. Ik vond het zo lief dat ze daaraan gedacht had, helemaal uit eigen initiatief iets van haar eigen zakgeld willen kopen. Ze had 2 kettinkjes gekocht (uiteraard ook 1 voor zichzelf)  met de beginletter eraan.

Als het goed is gaat deze week verder rustig verlopen. Het weekend hoop ik weer lekker verder te gaan in Britte haar kamer. Dan wordt het misschien ooit nog eens wat!

Laten we bij het begin beginnen; IEDEREEN EEN FANTASTISCH, LIEFDEVOL en GEZOND 2011 GEWENST!!

Wederom ga ik een poging wagen weer te beginnen met bloggen.
De afgelopen maanden is ons leven nogal veranderd. We zijn uit ons vertrouwde, veilige cocon getrokken; de "grote/boze" wereld in.
En dat vreet energie, veel energie. Als ik 's avonds half op apegapen achter de pc lag om toch nog wat te investeren in sociale contacten, was er helaas geen fut meer over om het hier bij te houden (niet dat ik me hoef te verantwoorden, maar probeer een kleine situatieschets te maken).
Het stukje buiten werk/school/opvang om, voor zowel Britte en mij, was vreselijk chaotisch.
Britte die naast school 5 dagen per week naar de opvang toe gaat. Naast alle nieuwe indrukken, nieuwe kinderen en het nieuwe ritme heeft ze het erg moeilijk met de veranderingen gehad. Ineens 'moet' ze zelfstandig zijn en buiten dat, ze mist mij (en ik haar), het spelen met haar vriendinnetjes (wat ze 'thank god' nog op woensdagmiddag kan doen als ze bij opa en oma is) en zelfs het spelen met haar eigen speelgoed.
Bij mij is het eigenlijk precies hetzelfde. Op school/stage zoveel nieuwe informatie. Heb echt weer opnieuw moeten leren, leren. 's Ochtends half 8 is Britte op de opvang (eerder is hij niet open) en rond vijven haal ik haar weer op. Beide zijn we het dan al helemaal zat, maar juist dan moet er nog zoveel gedaan worden en dat gedeelte heb ik tot nu toe nog niet 'onder controle'.
Om het maar zo kort mogelijk neer te zetten… mijn huishouden, als je daar nog van kunt spreken, is vreselijk!! Ik was al nooit zo'n xe8chte huisvrouw, maar nu is het vreselijk. Loop constant achter de feiten aan. Onze kerstvakantie begon pas 24 dec en was zo welkom! De laatste week liepen we echt op onze tenen. We zijn nu al fantastisch bijgekomen. Zo zalig even helemaal niets te hoeven. Samen leuke dingen doen, hele gezellige feestdagen gehad en mijn huishouden lijkt weer een beetje ergens op. Alleen al dat laatste is zo fijn. Heerlijk als (bijna) alles in huis op orde is.

Nu klinkt het allemaal behoorlijk zeurderig wat ik hierboven heb geschreven, maar toch bedoel ik het helemaal niet zo. Want de keerzijde van wat hierboven staat is dat het tot nu toe ook de beste keus is die ik tot nu toe heb gemaakt. Britte wordt wat 'gebekter', zelfstandiger, en mijn opleiding bevalt tot nu toe waanzinnig goed. Heb het heel erg naar mijn zin! Het is puur het ritme waar we (nog) naar op zoek zijn. De eerste 2 maanden had ik school (4dgn praktijk en 1dg theorie), nu zit ik in mijn 2 maanden stage en vanaf 17 januari moet ik weer 2 maanden naar school. Dat zal ook weer een hoop rust met zich meebrengen. Is een stuk dichterbij en niet te vergeten een uur later beginnen

Nu is het dus vakantie en we genieten volop! 24 december kregen we vrij. 's Avonds, kerstavond, waren we uitgenodigd bij (o)pa en (o)ma. Gezellig daar gegeten en verwend met kadootjes. 1e kerstdag gingen we naar mijn zus en zwager. Lekker relaxt spelletje gedaan, film gekeken, gegourmet en ook daar werden we verwend en 2e kerstdag kwamen ze bij ons.
De maandag erna hebben we lekker helemaal niets gedaan. Dinsdag naar de stad en bios (Rapunzel), woensdag idem dito, alleen dan naar Dik Trom en donderdag naar het wintercircus.
Vrijdag natuurlijk oudjaarsdag. Rond 17.00u zijn we naar mijn ouders gegaan en zo 01.30u kwamen we in het nieuwe jaar weer thuis. 1 januari had in het teken van uitslapen moeten staan, maar bij ons beide lukte dit niet erg en hebben we de gehele dag spelletjes gedaan. Van "wie is het", tot Monopoly en "mens erger je niet". 's Avonds zat Britte lekker een dvd te kijken en ben ik alle kerstspullen gaan opruimen. Wat is dat toch altijd fijn om te doen!
Alleen Britte zou Britte niet zijn als ze niet zo'n vreselijke heisa zou maken over de kerstboom. Dikke tranen kwamen er toen ik hem weg wilde halen. Ze zou hem zo vreselijk gaan missen. Dus maar de afspraak gemaakt dat ik hem nog 1 nachtje zou laten staan en hij dan echt weg zou gaan.
Ondanks dat hij bijna geen enkele naald had verloren, vond ik het maar een triest gezicht zo'n kale boom zonder opsmuk.
Vanmiddag trof ik Britte naaldentrekkend aan en vroeg wat ze in vredesnaam aan het doen was. Ze was naaldjes in een doosje aan het doen zodat hij toch nog een beetje bij haar kon blijven. Tsja, dat is Britte.
Vanavond heeft de boom al vliegende dan toch ons huis verlaten. Zegt Britte ook nog "gooi je hem zachtjes". Dus op mijn allerzachtst heb ik de boom door haar kamerraam van 3 hoog naar benee gesmeten  gegooid.

En nu is het dus alweer NU. Het was zo'n fijne week, we zijn zo bijgekomen, begin eigenlijk alweer wat rusteloos te worden, maar we hebben nog een hele week! Daar gaan we ook ten volste van genieten! Woensdagochtend worden haar ogen weer getest, ben benieuwd! Zaterdag naar de Ikea, spullen kopen voor Britte haar kamer en 's avonds kan ze dan eindelijk weer ponyrijden. 1e kerstdag en nieuwjaarsdag viel voor haar heel ongunstig. Had misschien nog wel kunnen bellen of er doordeweeks nog ergens een gaatje was, maar vind het eigenlijk ook wel even lekker zo. Zaterdag na Ikea dus in ieder geval weer naar de manege en verder zien we wel waar onze voeten ons deze week brengen!

Sinterklaas gaf me deze mooie kerstbal

Kerstavond bij opa en oma

Zegt genoeg

Met oma

Eerste kerstdag sneeuwde het!

Alles klaarzetten voor de gourmet

Britte heeft al eerder oorbelletjes gehad,  maar zomer 2009 kreeg ze een infectie in haar lichaam. Overal open plekken. Hierdoor moesten haar oorbellen uit en zijn haar gaatjes dichtgegroeid. Afgelopen woensdag heeft ze nieuwe laten schieten! Wat is ze er trots op!

Wintercircus 2010

Traditiegetrouw gevolgd door een overheerlijk etentje bij de Mac…

Ik heb weer heerlijk de tijd om met haar haren te frutten.

And last but not least, de jaarwisseling!
GELUKKIG 2011!!!

Sta eigenlijk te popelen om mijn warme zachte comfy bed in te rollen, maar aangezien deze blog weer verwaarloosd wordt toch even een kleine update erin gooien!

Het gaat hier ontzettend goed! Het waren even vervelende dagen omdat er weer een hoop geregeld moest worden ivm de KOT (kinderopvangtoeslag). Werd continu van het kastje naar de muur gestuurd. Die zei dat ik bij die moest zijn, die weer bij die. Echt heel vervelend, alles loopt zo langs elkaar heen. Gaat veel tijd en energie inzitten waar ik helemaal geen zin in heb/had.
Mijn complete opleiding wordt voor mij betaald. Ook de kinderopvang hoef ik geen cent voor te betalen, maar zie dat maar eens rond te krijgen als iedereen naar elkaar wijst.
Uiteindelijk is het met een bewijs van scholing, bewijs van Defensie, roosters en een hele hoop andere papieren nu hopelijk helemaal rond. Alle formulieren zijn ingevuld, alle papieren compleet, dus nu ligt het niet meer in mijn handen en komt het hopelijk goed.

Met Britte gaat het over het algemeen ook heel erg goed. De eerste dagen na start van de opvang was ze soms erg verdrietig. Al die indrukken, verandering en ook vermoeidheid maakte dat haar traantjes soms er hoog zaten. Vorige week kreeg ik een waanzinnig lief briefje van haar. Ze kwam van de opvang, ging thuis linea recta naar haar kamer en postte later een brief in de brievenbus. Zelf was ik ook erg moe en niet lekker, dus toen ik haar briefje las, kon ik het echt niet droog houden.

 

… en ik ben er trots op!

Alles helemaal zelf gedaan! Eerst tekening gemaakt, exacte maten gebruikt, buizen zelf gebogen, bedrading zelf gedaan, schakelaar en lamp zelf gexefnstalleerd, etc etc.
Het heeft me een paar uur werk gekost, maar het resultaat mag er wezen vind ik zelf.

En ja het lampje deed het!   

Later komt er weer een normale update. Heb nog veel foto’s, veel te vertellen, maar ziektekiemen vliegen om onze oren, dus heb daar nu even geen fut voor.

Dit artikel stond afgelopen vrijdag, 27 augustus, in het Noord Hollands dagblad. Een dag nadat ik hoorde dat de gemeente nog geen akkoord heeft gegeven.

Pff vreselijk deze wachtdagen. Ben zo nerveus. Werd net gebeld door contactpersoon UWV. Ze moest nog xe9xe9n en ander weten wat betreft mijn huidige contract bij de thuiszorg. Zegt ze er ook nog bij "vooral niet opzeggen" (!!!!). InWerking (coaching) is bezig persoonlijke profielen op te stellen welke de gemeente dus goed moet keuren.
Toen ik dat hoorde maakte mijn maag direct weer een salto. Ze begon ook nog over dat ik bij Agros heb gezeten. Bexefnvloed dat negatief of positief? Ik heb er zo geen vertrouwen in.
Wilde dat deze dagen voorbij waren. Voor B is het ook niet echt gezellig, sfeer is erg gespannen in huis.
Heb haar verder niets gezegd en haar gewoon voorbereid op de BSO. We zijn vorige week donderdag wezen kijken en ze heeft geen woord gezegd daar. Ze ziet er vreselijk tegenop.
Dus behalve dat de sfeer om mij drukkend is, wat ze natuurlijk aanvoelt, zit ze zelf ook niet lekker in haar vel om de veranderingen die eraan komen (als het doorgaat). Ze heeft de laatste dagen al heel wat tranen gelaten.
Morgen gaat het contract van de BSO in, dus mag ze in principe komen. Doen we nog niet, maar donderdag gaat ze wel 's ochtends en 's middags heen. Gewoon om even te oefenen.
Misschien blijkt het niet nodig en is alles voor niets geweest.
Heb echt zin om een potje te gaan janken.